Missie
De vzw Blij Leven wil kinderen/jongeren en hun
gezinnen ondersteuning bieden in de problematische
opvoedingssituatie (P.O.S.)
De ondersteuning is gericht op het ontwikkelen van perspectieven om de P.O.S. leefbaar te maken voor de betrokken gezinsleden.
Wij kiezen bewust voor de term “leefbaar maken van een situatie” i.p.v. oplossingen bieden omdat het leefbaar maken van een situatie een actief proces uitdrukt met medewerking van betrokkenen en met aanvaarding van een aantal onvolmaaktheden.
De term ‘oplossingen bieden’ suggereert teveel dat de moeilijkheden moeten opgeruimd worden door derden, vreemd aan het gezin.
Wat een leefbare situatie is en hoe dat kan worden bereikt is de resultante van een complex onderhandelingsproces tussen cliënten, verwijzende instantie en de hulpverleners.
De onderhandelingsmarge zal bij de gedwongen hulp van de Jeugdrechtbank over ’t algemeen kleiner zijn dan bij de vrijwillige hulp via het Comité.
Voor elke P.O.S. zal op basis van de probleemformulering en de verwachtingen van cliënten, verwijzende instantie en hulpverleners een handelingsplan worden opgesteld, waarbij tenminste doelstellingen en werkwijzen worden omschreven.
In de mate van het mogelijke worden cliënten maximaal betrokken in de genese van het handelingsplan.
De P.O.S. kan vele vormen aannemen.
Als hulpverlenende instantie veroordelen wij de cliënten niet maar zoeken samen met hen wegen tot verandering.
De positief ondersteunende houding t.o.v. gezinnen mag niet leiden tot een gedooghouding wanneer het kind door de P.O.S. fundamenteel onrecht wordt aangedaan.
De medewerkers van vzw Blij Leven zullen blijvend oog hebben voor de belangen van de kinderen.
Wij verwijzen hierbij naar het verdrag van de rechten van het kind.
Die kunnen onderverdeeld worden in 3 soorten rechten :
De ondersteuning is gericht op het ontwikkelen van perspectieven om de P.O.S. leefbaar te maken voor de betrokken gezinsleden.
Wij kiezen bewust voor de term “leefbaar maken van een situatie” i.p.v. oplossingen bieden omdat het leefbaar maken van een situatie een actief proces uitdrukt met medewerking van betrokkenen en met aanvaarding van een aantal onvolmaaktheden.
De term ‘oplossingen bieden’ suggereert teveel dat de moeilijkheden moeten opgeruimd worden door derden, vreemd aan het gezin.
Wat een leefbare situatie is en hoe dat kan worden bereikt is de resultante van een complex onderhandelingsproces tussen cliënten, verwijzende instantie en de hulpverleners.
De onderhandelingsmarge zal bij de gedwongen hulp van de Jeugdrechtbank over ’t algemeen kleiner zijn dan bij de vrijwillige hulp via het Comité.
Voor elke P.O.S. zal op basis van de probleemformulering en de verwachtingen van cliënten, verwijzende instantie en hulpverleners een handelingsplan worden opgesteld, waarbij tenminste doelstellingen en werkwijzen worden omschreven.
In de mate van het mogelijke worden cliënten maximaal betrokken in de genese van het handelingsplan.
De P.O.S. kan vele vormen aannemen.
Als hulpverlenende instantie veroordelen wij de cliënten niet maar zoeken samen met hen wegen tot verandering.
De positief ondersteunende houding t.o.v. gezinnen mag niet leiden tot een gedooghouding wanneer het kind door de P.O.S. fundamenteel onrecht wordt aangedaan.
De medewerkers van vzw Blij Leven zullen blijvend oog hebben voor de belangen van de kinderen.
Wij verwijzen hierbij naar het verdrag van de rechten van het kind.
Die kunnen onderverdeeld worden in 3 soorten rechten :
De rechten die dit verdrag kinderen toekent zijn :
- provisie : het recht op toegang tot bepaalde diensten en goederen, bijv. onderwijs
- protectie : het recht om beschermd te worden, tegen mishandeling, incest, ….
- participatie : het recht om zelf bepaalde handelingen te stellen en recht op inspraak